ویندو گاردن

ویندو گاردن فرمت را به فضای باز برد. به‌جای سالنی تقسیم‌شده به مستطیل‌های مساوی، این ادیشن از یک چشم‌انداز باز با آستانه‌های طراحی‌شده استفاده کرد — هر برند به‌جای غرفه، یک موقعیت دریافت کرد و مسیر میان آن‌ها به‌عنوان یک سفر پیوسته طراحی شد.

فهرست بازدیدکنندگان، تصمیم طراحی اصلی بود. به‌جای بیشینه‌کردن تعداد بازدید، این ادیشن مخاطبی گزینش‌شده از معماران، مهندسان، سازندگان و خریداران مصالح را دعوت کرد که پروژه‌ی فعال داشتند. آدم‌های کمتری از دروازه گذشتند، و نسبت بسیار بالاتری از آن‌ها دقیقاً همان‌هایی بودند که مشارکت‌کنندگان نیاز داشتند ببینند.

اندازه‌گیری از ابتدا در فرمت تعبیه شده بود، نه اینکه بعداً اضافه شود. رضایت، قصد خرید و جذب مشتری جدید در هر ادیشن دنبال می‌شد — به همین دلیل می‌شد از این فرمت به‌جای دفاع زیبایی‌شناختی، دفاع تجاری کرد.